φυλλοβολέω
φυλλοβολέω, to shed the leaves
φυλλοβολ-έω,
- shed the leaves, Ar. Nu. 1007 (anap.), Arist. GA 783b10, 784a12, Thphr. HP 1.9.6, Call. Epigr. 43.3 Pf.
- II pelt with leaves, θεάν (sc. Demeter) Philic. in Stud.Ital. 9.48, cf. Hdn. 8.7.2; ῥόδοις, ἴοις, στεφάνοις, Charito 3.8:—Pass., Ph. 2.589, Hdn. 7.10.8, Sch. E. Hec. 574.
φυλλοβολέω-ῶ :
1 pousser des feuilles, Ar. Nub. 1007 ; ou au contr. perdre ses feuilles, Arstt. G.A. 5, 3, 25 et 34 ; Th. H.P. 1, 9, 6 ||
2 joncher ou couvrir d’une pluie de feuilles et de fleurs, acc. Hdn 8, 7 ; au pass. Hdn 7, 10 ; Phil. 2, 591.
Étym. φυλλοβόλος.
φυλλοβολέω, 1) die Blätter abwerfen, fallen lassen ; Ar. Nub. 999 ; ῥόδα φυλλοβολεῦντα Callim. 12 (XII.134); Arist. gen.an. 5.3 ; Theophr.
2) mit Blättern, Blumen werfen, bestreuen, Hdn. 8.7.4 u. öfter.
2) mit Blättern, Blumen werfen, bestreuen, Hdn. 8.7.4 u. öfter.
φυλλοβολέω,
fut. -ήσω
- to shed the leaves, Ar. from φυλλοβόλος