φωνόμιμος
φωνόμιμος, imitating the voice
φωνό-μῑμος, ον,
- imitating the voice, Ptol.Heph. ap. Phot. Bibl. p.149 B.
φωνό·μιμος, ου (ὁ) [ῑ] qui imite ou reproduit la voix, Héph. (Phot. Bibl. 149, 4).
Étym. φωνή, μιμέομαι.
φωνόμιμος, [ῑ], die Stimme nachahmend, Ptolem. Hephaest. c. 4.