φωτιστικός

φωτ-ιστικός, ή, όν,

• illuminating, Ascl. in Metaph. 323.11, Sch. E. Hipp. 192; φ. δύναμις τοῦ ἡλίου Ammon. in Int. 133.2, cf. Dam. Pr. 96; τὸ φ. τοῦ πυρός Eustr. in EN 117.7. Adv. -κῶς Eust. 161.19.