φύξηλις
φύξηλις, cowardly
φύξηλις, ιος and ιδος, ὁ, ἡ,
- cowardly, φύξηλιν ἐόντα Il. 17.143, cf. Nic. Al. 472, Lyc. 943.
φύξηλις, ιδος, acc. ιν (ὁ, ἡ) [ῐδ] fuyard, lâche, Il. 17, 143 ; Nic. Al. 472 ; Lyc. 943 ; Syn. Hymn. 5, 46.
Étym. φεύγω.
φύξηλις, ιος u. ιδος, flüchtig, feig ; φύξηλιν ἐόντα Il. 17.143 ; sp.D., Lycophr. 943 Nic. Al. 472.
φύξηλις
[φύξις.]
Fleeing the foe, cowardly (the fem. termination giving a sting): φύξηλιν ἐόντα Il. 17.143.
φύξηλις : cowardly, Il. 17.143†.