χειροτεχνικός
χειροτεχνικός, of or for handicraft, skilful
χειροτεχν-ικός, ή, όν,
- skilful, Ar. V. 1276 (Sup.).
- 2 handicraftsmen or artisans, συμβόλαια Pl. R. 425d:
- ἡ χειροτεχνική (sc. τέχνη), = χειροτεχνία, Id. Plt. 259c: pl., Id. Phlb. 55d.
- Adv. -κῶς Il. 2.148.
χειροτεχνικός, ή, όν :
1 qui concerne les arts manuels, Plat. Rsp. 425d ; ἡ χειροτεχνική (s. e. τέχνη) Plat. Pol. 259c, l’industrie des arts manuels ; au pl. Plat. Phil. 55d ||
2 habile dans un art manuel, Ar. Vesp. 1276 ||
Sup. -ώτατος, Ar. l. c.
Étym. χειροτέχνης.
χειροτεχνικός, ή, όν, zum Handwerk oder zum Handwerker gehörig, geschickt im Handwerk ; superlat. bei Ar. Vesp. 1276 ; ξυμβόλαια Plat. Rep. IV.425d ; ἡ χειροτεχνικὴ καὶ ὅλως πρακτική, sc. τέχνη, Polit. 259c.
χειροτεχνικός, ή, όν
from χειροτέχνης
- 1of or for handicraft, skilful, χειροτεχνικώτατος Ar.
- 2of artisans, Plat.