χιλιαρχέω
χιλιαρχέω, to be a χιλίαρχος
χῑλιαρχ-έω, impf. ἐχιλιάρχει, aor. ἐχιλιάρχησα, Plu. Cat.Mi. 8, Flam. 20: pf. part. κεχιλιαρχηκώς D.C. 67.11:—
- to be a χιλίαρχος, Luc. DMeretr. 9.4: esp. at Rome, to be a tribunus militum, IG 14.282 (i B. C.), J. BJ 3.4.1, Plu. ll. cc., App. Pun. 112, etc.
χιλιαρχέω-ῶ (impf. ἐχιλιάρχουν, ao. ἐχιλιάρχησα) [χῑ] être chiliarque, Luc. D. mer. 9, 4 ; à Rome, être tribun militaire, Plut. Cato mi. 8, Flam. 20 ; χ. χιλιαρχίας, Arr. (Phot. Bibl. 69, 22) exercer la fonction de chiliarque.
Étym. χιλίαρχος.
χιλιαρχέω, [χῑ], ein χιλιάρχης sein, Sp., wie Luc. D.mer. 9.4.
χιλιαρχέω
χῑλιαρχέω,
fut. -ήσω
- to be a χιλίαρχος, Plut.