χοαῖος
χοαῖος, holding a χοῦς (A)
χοαῖος, α, ον,
- holding a χοῦς (A), σκύφος Hippoloch. ap. Ath. 4.129e; σταμνία Anon. ap. Suid. (χοίδια codd.).
χοαῖος, α, ον, de la contenance d’un conge, Hippoloch. (Ath. 129e).
Étym. v. χοῦς.
χοαῖος, einen χοεύς fassend, enthaltend, σκύφος Ath. 129e.