χορομανής
χορομανής, mad after dancing
χορο-μᾰνής, ές,
- mad after dancing, τρόπος Ar. Th. 961 (lyr.); cf. χοροιμανής.
χορο·μανής, ής, ές [ᾰ] passionné pour les chœurs, Ar. Th. 961.
Étym. χ. μαίνομαι.
χορομανής, ές, gew. Form statt des poet. χοροιμανής, τρόπος Ar. Th. 961.