χρονοκράτωρ
χρονοκράτωρ, heavenly body dominant for a specified period
χρονοκρᾰτ-ωρ, ορος, ὁ,
- heavenly body dominant for a specified period, Ptol. Tetr. 209.
χρονο·κράτωρ, ορος (ὁ) [ᾰ] maître du temps, qui commande aux temps, t. d’astrol. Procl. Ptol. p. 290.
Étym. χρ. κρατέω.
χρονοκράτωρ, ορος, ὁ, der Zeitherrscher, astrol. Ausdruck, Ptolem.