χρυσόκαρπος
χρυσόκαρπος, with golden fruit:
χρῡσό-καρπος, ον,
- with golden fruit: as Subst., ivy, = κισσός, Ps.-Dsc. 2.179, Plin. HN 16.147.
χρυσό·καρπος, ος, ον, aux fruits d’or, n. du lierre, Diosc. 2, 210.
χρυσόκαρπος, [ῡ], mit goldenen Früchten, Pind. bei Plut. consol. ad Apoll. p. 365.
χρῡσόκαρπος
- 1with golden fruit καὶ χρυσοκάρποισιν βέβριθε <δενδρέοις> (supp. Wil.: χρυσέοις καρποῖς Boeckh: of the country of the blessed dead) Θρ. 7. 5.