χρυσοκλαύστης Save Bailly 2024 Pape χρυσο·κλαύστης, ου [ῡ] adj. m. qui verse des larmes d’or, Nicom. com. (Ath. 781f dout. p. χρυσόκλυστος). Étym. χρ. κλαίω. χρυσοκλαύστης, [ῡ], ὁ, der Gold weint, voc. χρυσοκλαῦστα Ath. XI.781f, zw., s. χρυσόκλυστος.