ψελλίζω

ψελλίζω, (ψελλός)

• falter in speech, speak inarticulately, like a child, ψ. καὶ τραυλίζουσι Arist. HA 536b8:—so in Med., Pl. Grg. 485b, 485c; ψελλίζονται καὶ τραυλίζουσι (-ονται Bonitz), τοῦτο δʼ ἐστὶν ἔνδεια τῶν γραμμάτων Arist. PA 660a26; ψελλιζόμενος τὴν Ἑλλάδα φωνήν Hld. 8.15: metaph., of Empedocles and the early philosophers, speak indistinctly, ἃ ψελλίζεται λέγων Ἐμπεδοκλῆς Arist. Metaph. 985a5; ψελλιζομένῃ ἔοικεν ἡ πρώτη φιλοσοφία περὶ πάντων ib. 993a15; of metals, hesitate to alloy, Id. GC 328b9:—Act. is later in this sense, used of Aristotle, Phld. Rh. 2.51S.
• • • 2 metaph., ψελλιζόμενος ἐς τὰ πολεμικά, of a boy soldier, Philostr. Her. 19.2.

ψελλίζω, 1) lallen, stammeln, stottern, mit der Zunge anstoßen, lispeln, καὶ τραυλίζειν Arist. H.A. 4.9 ; τὴν φωνήν Heliod. 8.15 ; auch im med., Plat. Gorg. 485c ; vgl. Arist. part.anim. 2.17 ; auch übertr. = dunkel sprechen, vom Empedokles metaph. 1.4, 10.
2) übertr., ψελλίζειν τὴν βάσιν, stolpern, straucheln, mit dem Fuß anstoßen, Heliod. 9.11. – Allgemein, Arist. gen. anim. 1.10 ἔνια γὰρ ψελλίζεται πρὸς ἄλληλα τῶν ὄντων καὶ ἐπαμφοτερίζει.

ψελλίζω, ψελλός

• to falter in speech, speak inarticulately:—so in Mid., Plat., Arist.