ψελλισμός
ψελλισμός, a pronouncing indistinctly
ψελλισ-μός, ὁ,
- stammering, ψελλισμοὶ γλώσσης Plu. QConv. 2.650e.
- II metaph., indistinctness, ib. Comm.not. 1066d, ποδάγρας ψ. unpronounced (i.e. suppressed) gout, Plu. Sull. 26.
ψελλισμός, οῦ (ὁ)
1 défaut de prononciation qui empêche d’articuler nettement certains sons, Plut. M. 650e, 1066d ||
2 p. anal. caractère indécis d’un mal à son début, Plut. Syll. 26.
Étym. ψελλίζω.
ψελλισμός, ὁ, das Stammeln, Stottern, Plut. adv. Stoic. 16, Syll. 26, Symp. 3.3, u. a.Sp.
ψελλισμός, οῦ, ὁ,
- a pronouncing indistinctly: metaph., ποδάγρας ψ. unpronounced (i. e. suppressed) gout, Plut.