ψευδαποφάσκων Save Bailly 2024 Pape ψευδ·αποφάσκων, οντος (ὁ) [ᾰ] argument captieux, par lequel on feint de nier, DL. 2, 108 ; Clém. 651, cf. ψευδόμενος. Étym. ψ. ἀποφάσκω. ψευδαποφάσκων, οντος, ὁ, der Lügen redet ; DL. 2.108 ; Clem.Al. S. Lobeck Phryn. 565.