ψεύδορκος
ψεύδορκος, swearing false oaths, perjured
ψεύδορκ-ος, ον, = foreg., E. Med. 1392 (anap.), Ps.-Phoc. 17: Sup., Ph. 1.412.
ψεύδ·ορκος, ος, ον, qui fait un faux serment, qui se parjure, Eur. Med. 1392 ; subst. ὁ ψ. parjure (criminel) Phocyl. 15.
Étym. ψ. ὅρκος.
ψεύδορκος, falsch schwörend, meineidig, Eur. Med. 1392.
ψεύδορκος
ψεύδ-ορκος, ον,
= ψευδόρκιος, Eur.