ψύλλος
ψύλλος, flea
ψύλλος, ὁ,
- = ψύλλα (q. v.).
- 2 ψ. θαλάσσιος, sea-flea, Cyran. 45,78.
- II = τὸ παχὺ τὸ συνέχον τὸ τοῦ κάπρου αἰδοῖον, Hsch.
ψύλλος, ου (ὁ)
1 puce, Epich. (Hsch.); Diosc. 4, 70 ; Gal. 4, 130 ||
2 puceron de mer, Arstt. H.A. 4, 10.
Étym. cf. ψύλλα.
ψύλλος, ὁ, spätere u. schlechtere Form statt ψύλλα ; auch dorisch, Epicharm. bei Suid. u. Schol. Ar. Plut. 538.