ἀΐστωρ
ἀΐστωρ, unknowing, unaware
ἀΐστωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- unknowing, unaware, ἀΐστωρ ὢν αὐτός Pl. Lg. 845b: c. gen., μάχης E. Andr. 682.
ἀ·ΐστωρ, ωρ, ορ, gén. ορος, qui ne sait pas, gén. Eur. Andr. 682 ; abs. Plat. Leg. 845b.
Étym. ἀ, ἵστωρ.
ἀΐστωρ, ορος (οἶδα), unwissend, unkundig, ὅπλων καὶ μάχης Eur. Andr. 683 ; Plat. Legg. VIII.845a.
ἀΐστωρ
a_privat., εἰδέναι
- unknowing, unconscious, Plat.; τινός of a thing, Eur.