ἀγκυρωτός
ἀγκυρωτός, bent like an anchor
ἀγκῡρωτός, ή, όν,
- bent like an anchor, δοκίδες Ph. Bel. 85.36.
provisto de un ancla, arpón o gancho
δοκίδες
• τὸ Ἀγκυρωτόν Ancoratus, El Anclado o Tratado de la fe bien anclada tít. de obra, Epiph.Const.Haer.69.27.2.
ἀγκυρωτός, ή, όν [ῡ] fixé au moyen d’une ancre, fixé solidement, Phil. byz. (Math. vet. 85d).
Étym. *ἀγκυρόω, d’ἄγκυρα.
ἀγκυρωτός, [ῡ], festgeankert, Philo.