ἀελπτής Save Bailly 2024 Pape ἀ·ελπτής, leç. incorr. p. ἀελπής, ής, ές, c. ἄελπτος, Od. 5, 408. ἀελπτής, ές, v.l. Od. 5.408 ἀελπτέα für ἀελπέα (Apoll. Lex.Hom. 10.27); vgl. Lobeck zu Phryn. 570 und Nic. Al. 125.