ἀθεμείλιος

ἀθεμείλιος, ον,

• without foundation, Ep. word implied by Hsch. ἀθέμηλος· οὐδὸν οὐκ ἔχουσα οὐδὲ θεμέλιον, and ἀθεμίλιος· ἀκροσφαλής, ψεύστης.