ἄθεμις
ἄθεμις, lawless
ἄθεμ-ις, ιτος, ὁ, ἡ,
- lawless, Pi. P. 3.32, 4.109, E. Ion 1093 (lyr.): Comp. -ίστερος Opp. H. 1.756.
impío, que comete actos contra las leyes divinas o no escritas
Πελίας
κοίτα
Κύπρις
ἄ·θεμις, ις, ι, gén. ιτος, coupable, Pd. P. 3, 56 ; Eur. Ion 1093 ||
Cp. -ίστερος, Opp. H. 1, 756 ; sup. -ίστατος, Sib. 1, 169.
Étym. ἀ, θέμις.
ἄθεμις, ιτος, ungerecht, Pind. δόλος P. 3.32 ; Πελίας 4.109 ; γάμος Ion 1111. – Kompar. ἀθεμίστερος, Opp. H. 1.756.
ἄ˘θεμις
- 1lawless, impious Ἴσχύος Εἰλατίδα ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον P. 3.32 “πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἄθεμιν ἀποσυλᾶσαι” P. 4.109
ἄθεμις
- lawless, Pind., Eur.