ἀκαθυπερτέρητος
ἀκαθυπερτέρητος, unsurpassed
ἀκᾰθ-υπερτέρητος, ον,
- unsurpassed, Ptol. Tetr. 157.
astrol. no sobrepasado
ἀ·καθυπερτέρητος, ος, ον, au-dessus duquel on ne peut s’élever, Ptol.
Étym. ἀ. κατυπερτερέω.