ἀκαλάρροος
ἀκᾰλάρ-ροος, ον, = foreg., Orph. A. 1187.
de plácida corriente
ἀκαλά·ρροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ᾰκᾰ] c. le préc. Orph. Arg. 1185.
ἀκαλάρροος, = ἀκαλαρρείτης, Orph. Arg. 1185.
de plácida corriente