ἀλίμενος
ἀλίμενος, without harbour, harbourless
ἀλίμενος [ῐ], ον,
- harbourless, A. Supp. 768, E. Hel. 1211, Th. 4.8, etc.
- 2 metaph., shelterless, inhospitable, ὄρεα, ἄντλος, E. Hel. 1132, Hec. 1025; ἀλίμενον αἰθέρος αὔλακα Ar. Av. 1400; καρδία E. Cyc. 349.
1 que no tiene puerto
χθών
πέτραι
χωρίον
πόλις
ἀλίμενα δ' ὅρια
fronteras que no dan paso a ningún puerto
• subst. falta de puertos
τὸ ἀλίμενον τῆς χώρας
2 fig. que no ofrece puerto o refugio, cruel, inhospitalario
γάμος
καρδία
ἀ·λίμενος, ος, ον [ῐ]
1 sans ports, Eschl. Suppl. 768 ; Eur. Hel. 1211 ; Thc. 4, 8, etc. ||
2 p. anal. qui n’offre aucun refuge, Eur. Hec. 1205 ; d’où en parl. de pays, de montagnes, etc. inhospitalier, Eur. Hel. 1132 ; Ar. Av. 1400 ; fig. dur, inflexible (cœur) Eur. Cycl. 349.
Étym. ἀ, λιμήν.
1. zonder haven.
2. die geen toevlucht biedt, onherbergzaam:
ἀλίμενος, hafenlos, χθών Aesch. Suppl. 749 ; αἰθέρος αὖλαξ Ar. Av. 1400 ; ἀκτή Eur. Alc. 599 u. sonst ; καρδία Cycl. 349 ; oft in Prosa, Thuc. 4.8 ; Plat. Legg. IV.704b.
ἀλίμενος
λιμήν
- 1without harbour, harbourless, Aesch., Thuc., etc.
- 2metaph. without shelter, inhospitable, Eur.