ἁλικρήπις
ἁλικρήπις, at the sea’s edge
ἁλι-κρήπῑς, ῑδος, ὁ, ἡ,
- at the seaʼs edge, Nonn. D. 1.289.
adj. bordeado por el mar
ἄρουρα
γαῖα
ἁλι·κρήπις, ιδος (ἡ) [ᾰπῑδ] dont le pied plonge dans la mer, Nonn. D. 1, 289.
Étym. ἅλς, κρηπίς.
ἁλικρήπις, γαῖα u. ἄρουρα, am Saume des Meeres gelegen, Nonn., z.B. D. 1.289 [ῑ].