ἀλκά
ἀλκά, valour, courage
ἀλκά, v. ἀλκή.
ἀλκά (-ά, -ᾶς, -ᾷ, -άν; -αί)
- a valour, courage
- α sing., τόνδʼ ἀνέρα ὁρῶντʼ ἀλκάν i. e. with courage in his gaze O. 9.111 τὸν εἶδον κρατέοντα χερὸς ἀλκᾷ O. 10.100 αἰδεσθέντες ἀλκάν P. 4.173 “γεύεται δʼ ἀλκᾶς ἀπειράντου” P. 9.35 ὦ Τιμόδημε, σὲ δʼ ἀλκὰ παγκρατίου τλάθυμος ἀέξει N. 2.14 κρίνεται δʼ ἀλκὰ διὰ δαίμονας ἀνδρῶν I. 5.11 met., ἐμοὶ μὲν ὦν Μοῖσα καρτερώτατον βέλος ἀλκᾷ τρέφει (construe with τρέφει or καρτερώτατον v. von der Mühll, M. H., 1954, 52.) O. 1.112 c. gen., δύνασαι δὲ βροτοῖσιν ἀλκὰν ἀμαχανιᾶν δυσβάτων θαμὰ διδόμεν courage, strength against N. 7.96
- β pl., valiant actions ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι N. 7.12 ]ἀλκαὶ δὲ τεῖχος ἀνδρῶν [ὕψιστον ἵστατ]αι[ (ἀλκᾷ Theon ap. Σ.) Pae. 2.37
- b fight τὰ δὲ καί ποτʼ ἐν ἀλκᾷ πρὸ Δαρδάνου τειχέων ἐδόκησαν O. 13.55
- c in periphrasis, c. gen., valorous... καί ποτε χαλκότοξον Ἀμαζόνων μετʼ ἀλκὰν ἕπετό οἱ N. 3.38 ἴστε μὰν Αἴαντος ἀλκάν, φοίνιον τὰν ὀψίᾳ ἐν νυκτὶ ταμὼν περὶ ᾧ φασγάνῳ I. 4.35
- d frag. ]ἀλκὰν Ἀχελωίου κρανίον τοῦτο ζάθε[ον Pae. 21.9 ]εν ἀλκὰνεοις φιλ[ ?fr. 348a.