ἀνθελιγμός
ἀνθελιγμός, counter-winding
ἀνθελιγμός, ὁ,
- counter-winding, Placit. 3.15.5 (pl.) (ἀντ- codd.).
contravuelta
τοῖς ἀνθελιγμοῖς διαταράττεσθαι
*ἀνθ·ελιγμός, seul. ion. ἀντ·ελιγμός, οῦ (ὁ) tournoiement en sens contraire, Plut. M. 896c.
Étym. ἀντί, ἑλίσσω.
ἀνθελιγμός, ὁ, Gegenwindung, Sp.; in ion. F. ἀντελιγμός, Plut. plac.phil. 3.15.