ἀνομογενής
ἀνομογενής, of different kind
ἀνομο-γενής, ές,
- of different kind, Epicur. Fr. 36 (prob.), Chrysipp.Stoic. 2.81, Arr. Epict. 1.20.2, Alex.Aphr. in Top. 116.10, al., S.E. M. 8.229.
carente de homogeneidad
τέχνη καὶ δύναμις
ἀρχαί
ἄλλο τι ἀνομογενές τῇ ἐπιστήμῃ
• subst.
τὸ ἀ.
ἀν·ομογενής, ής, ές, non homogène, non de même sorte, Sext. M. 8, 229.
Étym. ἀν-, ὁ.
ἀνομογενής, ές, ungleichartig, Sext.Emp.