ἀντικατηγορέω
ἀντικατηγορέω, to accuse in turn, recriminate upon
ἀντικατ-ηγορέω,
- accuse in turn, recriminate upon, τινός Gorg. Pal. 27, Lys. 6.42, Aeschin. 1.178:—in Pass., D.C. 36.40.
- II Pass., in Logic, to be convertible, ἀ. τοῦ πράγματος Arist. Top. 102a19, al.; reciprocate, of cause and effect, Id. APo. 73a16, cf. 78a28.
1 jur. acusar a su vez, recriminar c. gen.
σοῦ
τῶν εἰθισμένων
τοῦ Κηφισίου
τῶν κατηγόρων
2 lóg. c. ac. y gen. predicar sustituyendo, sustituir uno por otro en el predicado
ταῦτα ἀλλήλων
3 en v. med.-pas. c. gen. ser intercambiable como predicado de
ἴδιον ... τοῦ πράγματος
una propiedad de la cosa
• τὰ ἀντικατηγορούμενα proposiciones convertibles Arist.APo.73a16, 78a28.
ἀντι·κατηγορέω-ῶ :
1 accuser à son tour, gén. Lys. 106, 41 ; Eschn. 25, 25 ||
2 t. de log. changer de catégorie, c. à d. transposer l’attribut, faire de l’attribut le sujet, ou du sujet l’attribut, etc. Arstt. An. post. 1, 3, 7, etc. ; DH. Thuc. c. 24.
ἀντικατηγορέω, dagegen, ebenfalls anklagen, τινός Lys. 6.42 ; ἐᾶτε τοὺς ἀπολογουμένους ἀντικατηγορεῖν τῶν κατηγορούντων Aesch. 1.178, u. sonst. – In der Logik, dagegen aussagen, τοῦ πράγματος ἀντικατηγόρηται Arist. top. 1.5.
ἀντικατηγορέω
- to accuse in turn, recriminate upon, τινός Aeschin.