ἀντιόω

ἀντιόω, ἀντιόωσα, etc., v. sub ἀντιάω.

ἀντιόω, ion. u. ep. = ἀντιῶ, ἀντιάω ; med. ἀντιόομαι, mit aor. pass., begegnen, Her., meist im feindlichen Sinne, εἰς μάχην ἀντιώσονταί τινι 7.102 ; οἳ ἡμῖν ἠντιώθησαν 8.100 ; vgl. Aesch. Suppl. 384 ; mit acc. Her. 9.7.2. In att. Prosa nur ἐναντιόομαι.

ἀντιόω

fut. ἀντιάω.

ἀντιόω : see ἀντιάω.