ἀξιωματικός
ἀξιωματικός, dignified, honourable
ἀξι-ωμᾰτικός, ή, όν,
- dignified, honourable, προστασία Plb. 10.18.8, etc.; high in rank, Plu. QConv. 2.617d: Comp., Dam. Pr. 54.
- 2 in Literary Criticism, dignified, D.H. Dem. 18, al.; ῥυθμός Comp. 13: Comp., Isoc. 3. Adv. -κῶς, κατεσκευάσθη Dem. 43; λέγειν Hermog. Id. 2.6.
- 3 concerned with dignities, Ptol. Tetr. 163.
- II supplicatory, Plb. 20.9.9.
- III employing logical propositions, ἐκφορά Stoic. 2.61: Sup., D.L. 4.33. Adv. -κῶς self-evidently, Steph. in Hp. 1.59 D.
I
1 honorable
προστασία ἀ.
• de pers. que tiene un alto rango
διδοὺς ἑκάστῳ τῶν ἀξιωματικῶν λεγομένων
• subst. dignatario, oficial
πάντας πολίτας καὶ ... ἀ.
2 en crít. lit. digno, elegante
ῥυθμός
II de tipo aseverativo
ἐκφορά
• de pers. que habla con frecuentes
ἀξιώματα
III suplicatorio
ἀ. λόγος
IV adv. -ῶς
1 digna, elegantemente
λέγειν ἀ.
κατεσκεύασται τῷ ἀνδρὶ ... ἀ.
2 con evidencia Steph.in Hp.1.59.
ἀξιωματικός, ή, όν [μᾰ]
1 qui a un air d’autorité ou de dignité, Plut. Alex. 12, Pomp. 2 ; Pol. 10, 18, 8, etc. ; en parl. du style, joint à μεγαλοπρεπής, DH. Isocr. c. 3 ; Plut. M. 1136d ||
2 élevé en dignité, Pol. 10, 18, 8, etc. ; subst. Plut. M. 617d ||
3 qui concerne une requête ou une supplique, Pol. 20, 9, 9 ; 31, 15, 3 ; 32, 7, 16 ||
4 qui parle par axiomes, sentencieux, DL. 4, 33 ||
Cp. -ώτερος, DH. Isocr. c. 3 ; sup. -ώτατος, DL. l. c.
Étym. ἀξίωμα.
ἀξιωματικός, 1) zur Würde gehörig, ehrwürdig, Pol. 33, 9 ; Plut. Alex. 12, Pomp. 2 ; mit μεγαλοπρεπής verbdn ; mit einer Würde, einem Amte bekleidet, Plut.; zu einem Axiom gehörig ; in Axiomen sprechend, Diog.L. 4.33.
2) bittend, λόγος Pol. 20.9 ; ἐντολαί 31.15.
2) bittend, λόγος Pol. 20.9 ; ἐντολαί 31.15.