ἀπελεγκτής
ἀπελεγκτής, one who refutes
ἀπελεγκτής, οῦ, ὁ,
- one who refutes, Oenom. ap. Eus. PE 6.7.
refutador
γόητος ἀπελεγκτής
ἀπελεγκτής, οῦ (ὁ) celui qui réfute, Œnom. (Eus. P.E. 256b).
Étym. ἀπελέγχω.
ἀπελεγκτής, ὁ, der Widerlegende, Sp.