ἀπόκοιτος
ἀπόκοιτος, sleeping away from
ἀπό-κοιτος, ον,
- sleeping away from, τῶν συσσίτων Aeschin. 2.127; οὐκ ἀ. παρὰ Ῥέας Luc. DDeor. 14[10].2; μήτε ἀ. μηδʼ ἀφήμερος ἀπὸ τῆς οἰκίας BGU 1098.34 (i B.C.): abs., Men. Inc. 2.10.
- 2 separate from, c. gen., ἀρουρῶν BGU 915.14 (i/ii A. D.).
1 que se ausenta durante la noche c. gen. o c. prep. y gen.
ἀπόκοιτόν με ... τῶν συσσίτων γεγονέναι
οὐδὲ ἀπόκοιτος ... παρὰ Ῥέας
ἀπὸ τῆς γυναικός
• op. ἀφήμερος:
μήτε ἀ. μηδ' ἀφήμερον ... ἀπ[ὸ] τῆς ... οἰκίας
• sin rég.
ἀ. ἐστι
duerme fuera de casaἀπόκοιτ]ος γέγονα
μὴ ἀπόκοιτος γενέσθαι
2 distante (un campo)
ἀρουρῶν
ἀπό·κοιτος, ος, ον, qui couche à l’écart ou loin de : τινος, Eschn. 45, 2 ; παρά τινος, Luc. D. deor. 10, 2, de qqn.
Étym. ἀπό, κοίτη.
ἀπόκοιτος, (κοίτη), außerhalb des Hauses, entfernt schlafend, τῶν συσσίτων Aesch. 2.127 ; Luc. Abdic. 21 ; παρά τινος D.D. 10.2.
ἀπόκοιτος
κοίτη
- sleeping away from others, c. gen., Aeschin.