ἀποκνητέον
ἀποκν-ητέον, Pl. R. 349a, 372a, Isoc. 8.62; οὐκ ἀ. τὸ φάναι μὴ συνιέναι Arist. Top. 160a21.
hay que retroceder ante, hay que vacilar
ἀ. γε τῷ λόγῳ ἐπεξελθεῖν σκοπούμενον
οὐκ ἀ. ἀποφήνασθαι
• abs.
σκεπτέον γε καὶ οὐκ ἀ.
ἀποκνητέον, vb. d’ἀποκνέω, Plat. Rsp. 349a, 378a ; Isocr. 171e.