ἀρύτω
en v. med. sacar líquidos de ríos, fuentes o recipientes, c. gen. partit.
σφῶν
ὑδάτων χρυσέαις ... πρόχοισιν
χρυσαῖς φιάλαις ἐκ τοῦ κρατῆρος
ὧν (πηγῶν)
κἂν ἐκ Διὸς ἀρύτωσιν ὥσπερ αἱ βάκχαι
• át. según Moer.34; cf.
ἀρύτω (seul. prés.) [ᾰῠ] att. c. le suiv. Plat. Phædr. 253a ||
Moy. (seul. prés.) Plat. Ion 534a, etc.
ἀρύτω, altatt. = ἀρύω.