ἀσθενοποιός
ἀσθενοποιός, causing weakness
ἀσθενο-ποιός, όν,
- causing weakness, Archig. ap. Aët. 12.1, Sch. A.R. 2.205, Sch. Nic. Th. 158.
debilitante Archig. en Aët.12.1,
ἀ. ἢ ἀσθενής
πληγή
ἀσθενοποιός, schwach machend, Schol. Ap.Rh. 2.205.