ἀσπαίρω
ἀσπαίρω, to pant, gasp, struggle convulsively
- pant, gasp, struggle, in Hom. always of the dying (so κραδίη ἀσπαίρουσα must be taken, Il. 13.443), περὶ δουρὶ ἤσπαιρʼ ὡς ὅτε βοῦς κτλ. ib. 571; ζωὸν ἔτʼ ἀσπαίροντα 12.203, cf. Od. 19.229, A. Pers. 977 (lyr.), E. IA 1587; νεκροὶ -οντες Antipho 2.4.5; ἀ. ἄνω κάτω E. El. 843; of an infant, Hdt. 1.111; of fish taken out of the water, Id. 9.120, Babr. 6.5:—but in Hdt. 8.5 Ἀδείμαντος ἤσπαιρε μοῦνος was the only one who still made a struggle, resisted; ἐβόων τε καὶ ἤσπαιρον D.H. 7.25.—Poet. and Ion. word.
1 agitarse convulsivamente en la agonía, de anim.
τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίροντας
δράκοντα ... ζωὸν ἔτι ἀσπαίροντα
κύων ἔχε ... ἐλλὸν, ἀσπαίροντα
ταῦρον ... ἢ ... κάπρον ... ἀσπαίροντα
ἔλαφος
• esp. de peces
οἱ τάριχοι ἐπὶ τῷ πυρὶ ... ἤσπαιρον ὅκως περ ἰχθύες νεοάλωτοι
ἰχθῦς ἐκπεπτωκότες ... ἐν τῇ γῇ ἤσπαιρον
• de pers.
περὶ δουρὶ ἤσπαιρ' ὡς ὅτε βοῦς ...
ἄνδρας τ' ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσι
θνῄσκοντα καὶ ἀσπαίροντα ἰδοῦσα
τλάμονες ἀσπαίρουσι χέρσῳ
πᾶν δὲ σῶμ' ἄνω κάτω ἤσπαιρε
νεκροῖς ἀσπαίρουσι συντυχόντα
ὃ δ' ἀντίον ἀσπαίρεσκε
ἀσπαίρων δὲ κάρηνον ἑῷ τεφρώσατο πυρσῷ
2 oponer resistencia, resistirse de niños
μιν (παῖδα) ... ἐλούεον ἀσπαίροντα
παιδίον προκείμενον ἀσπαῖρόν τε καὶ κραγγανόμενον
Ἀδείμαντος γὰρ ... τῶν λοιπῶν ἤσπαιρε μοῦνος
ἐβόων τε καὶ ἤσπαιρον
•De *sperHu̯1- ‘dar con el pie’, etc. y rel. lit. spìrti, ai. sphuráti, lat. sperno, aaa. spurnan y ἀ- protética. V. tb. σπαίρω.
- 1
To gasp or pant in the death-struggle Il. 3.293, Il. 10.521, Il. 12.203, Il. 13.571, 573: Od. 8.526, Od. 12.254, 255, Od. 19.229.
- 2
Of convulsive movements of the limbs: πόδεσσιν Od. 19.231, Od. 22.473.
Of the heart, to throb Il. 13.443.
- 1
- to pant, gasp, struggle convulsively, of the dying, Hom., Hdt.; but, μοῦνος ἤσπαιρε he was the only one who still made a struggle, Hdt.