ἀστέμβακτος
ἀστέμβακτος, ον, = sq., Euph. 123, Lyc. 1117.
1 seguro, eterno
κλέος
2 neutr. plu. como adv. inflexiblemente
δύσζηλος ἀστέμβακτα τιμωρουμένη
ἀ·στέμβακτος, ος, ον :
1 non atteint, intact, Euph. (Eust. Il. 2, 344) ||
2 inébranlable, inflexible, Lyc. 1117.
Étym. ἀ, στεμβάζω.
ἀστέμβακτος, unbeschimpft, κλέος Euphor. bei Eust. Il. 2.344. Bei Lycophr. 1117 ἀστέμβακτα τιμωρεῖσθαι, fest, in der Reihe ; doch in Tzetz. Paraphrase πολυστένακτα.