ἄστεγος
ἄστεγος, without roof, houseless
ἄστεγος, ον, (στέγη)
- without roof, houseless, Ps.-Phoc. 24, LXX Is. 58.7, App. Hisp. 78; unprotected, exposed, Ph. 1.574.
- II (στέγω) Act., not holding: metaph., ἄ. χείλεσι unable to keep oneʼs mouth shut, given to prating, LXX Pr. 10.8; στόμα ἄ. ib. 26.28.
1 que no tiene techo, que no tiene cobijo de pers.
ἄστεγον εἰς οἶκον δέξαι
πτωχοί
οἱ στρατιῶται ... ἐν ἀστέγῳ σταθμεύοντες
αὐτός
ἄστεγοι ἠδ' ἀγύναιοι
2 fig. que no pone techo, que no pone freno
ἄστεγον στόμα
charlatánὁ ἄ. χείλεσι
el que no pone techo a sus labios, que no puede estar callado
ἄ·στεγος, ος, ον, sans toit, non couvert, Ps.-Phocyl. 24 ; Spt. Esaï. 58, 7 ; fig. ἄ. χείλεσι, Spt. Prov. 10, 8, dont les lèvres ne savent pas rester fermées, c. à d. garder un secret.
Étym. ἀ, στέγω.
ἄστεγος, (στέγη),
1) ohne Dach, unbedeckt, Phocyl.; VLL.
2) nach B.A. 454 u. Suid. ὁ φλύαρος καὶ ἀνυπομόνητος ; (von στέγω) nicht festhaltend, nicht bewahrend, ἄστεγος χείλεσιν LXX. – Bei Diosc. steht ἄστεγνος ὄγκος, unerträglich.
1) ohne Dach, unbedeckt, Phocyl.; VLL.
2) nach B.A. 454 u. Suid. ὁ φλύαρος καὶ ἀνυπομόνητος ; (von στέγω) nicht festhaltend, nicht bewahrend, ἄστεγος χείλεσιν LXX. – Bei Diosc. steht ἄστεγνος ὄγκος, unerträglich.