ἀφίω
1 c. ac. dejar, abandonar
ἀφίουσιν τὴν ὁδὸν αὐτῶν τὴν ἀληθινήν
2 c. inf. tolerar, permitir
οὔτε ... ἤφιεν ἑαυτὸν κρατεῖσθαι
3 perdonar c. ac. y dat.
τοῖς ὀφειλέταις τὰ ὀφειλήματα
ἀφίω (seul. prés. Spt. Eccl. 2, 18, et impf. 3 sg. ἤφιε, NT. Marc. 11, 16, etc.) c. ἀφίημι.