ἀφνειός
ἀφνειός, rich, wealthy
- rich, wealthy, Il. 2.825, etc.; in a thing, c. gen., ἀφνειὸς βιότοιο 5.544; χρυσοῖό τε ἐσθῆτός τε Od. 1.165 (Comp.): c. acc., φρένας ἀφνειός Hes. Op. 455: c. dat., ἀ. ἀρούραις, μήλοις, Theoc. 24.108, 25.119; abundant, ἄγρη Opp. H. 3.648; δάκρυα Nonn. D. 2.156; Ἀ., title of Ares in Arcadia, Paus. 8.44.7: irreg. Sup. -έστατος Antim. 73: regul. Comp. and Sup., Od. l.c., Il. 20.220:—also ἀφνεός, ά, όν, Thgn. 188, 559, and generally in Lyr. and Trag., Pi. O. 1.10, al., B. 1.62, al., A. Pers. 3 (anap.), Fr. 96, S. El. 457 (Comp.). [ᾱφν in Hom.; ᾰφν A.; ᾱφνεώτερος in S. l.c.: Thgn. has ᾰ in ll.cc.]
1 rico, opulento
Τρῶες
ἀφνειότατος
ἄνδρες
(ἀνήρ)
Κυθέρεια
χείρ
χωρίον
Κόρινθος
Γυρτών
ἕδρανα
δόμοι
ἑστία
οἶκος
• epít. de Ares en Arcadia, Paus.8.44.77
• c. rég. indicando el género de riqueza: c. gen.
βιότοιο
χρυσοῖό τε ἐσθῆτός τε
φρένας
μήλοισι καὶ ... βοέσσιν
κτεάτεσσι
ἀρούραις
μήλοις
βιότῳ
2 abundante
ἐλπίδ' εἶχον ἀφνεάν
κορυφαί
ἀροῦραι
δάκρυα
bemittelt, reich ; oft Hom. u. folgende Dichter, gewöhnlich absolut ; ἀφνειότεροι χρυσοῖό τε ἐσθῆτός τε, reicher an Gold u. Kleidern, Od. 1.165 ; ἀφνειὸς βιότοιο Il. 5.544 ; Hes. μήλοισι O. 120 ; ἀρούραις, μήλοις, Theocr. 24.106, 25.118 ; φρένας 455.
Den regelmäßigen superl. hat Hom. Il. 20.220 ; ἀφνειέστατος Antimach. 72.
[ἄφενος.]
Rich, wealthy Il. 2.570, 825, Il. 5.9, Il. 6.47, Il. 9.483, Il. 13.664, Il. 17.576, Il. 24.318, 398, 482: Od. 1.232, 393, Od. 11.414, Od. 14.116, 200, Od. 15.227, 426, 433, Od. 17.420 = Od. 19.76, Od. 17.423 = Od. 19.79, Od. 18.127.
Absol. Od. 18.276.
In superl. ἀφνειότατος Il. 20.220.
With genit.: βιότοιο (in . . .) Il. 5.544, Il. 6.14, Il. 14.122.
So in comp.: ἐλαφρότεροι πόδας εἶναι ἢ ἀφνειότεροι χρυσοῖο (light of foot rather than rich in . . .) Od. 1.165.
- rich, wealthy, Il.; c. gen., ἀφνειὸς βιότοιο rich in substance, Hom.; c. acc., Hes.; c. dat., Theocr.
-
…μάλʼ αὐτίκα πατρὸς ἐπέφραδεν ὑψερεφὲς δῶ · ἐκ μὲν Σιδῶνος πολυχάλκου εὔχομαι εἶναι, κούρη δʼ εἴμʼ Ἀρύβαντος ἐγὼ ῥυδὸν ἀφνειοῖο · ἀλλά μʼ ἀνήρπαξαν Τάφιοι ληΐστορες ἄνδρες ἀγρόθεν ἐρχομένην, πέρασαν δέ τε δεῦρʼ ἀγαγόντες τοῦδʼ ἀνδρὸς πρὸς δώμαθʼ ·…
Homer, Odyssey
-
…; ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει. τοιοῦτοι πτωχοὶ καὶ ἀλήμονες ἄνδρες ἔασι καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον ὄλβιος ἀφνειὸν καὶ πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ, τοίῳ ὁποῖος ἔοι καὶ ὅτευ κεχρημένος ἔλθοι · ἦσαν δὲ δμῶες μάλα μυρίοι, ἄλλα…
Homer, Odyssey
-
…τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν. Ἄξυλον δʼ ἄρʼ ἔπεφνε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης Τευθρανίδην, ὃς ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐν Ἀρίσβῃ ἀφνειὸς βιότοιο, φίλος δʼ ἦν ἀνθρώποισι. πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων. ἀλλά οἱ οὔ τις τῶν…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἄρʼ ἔπειτα λαβὼν ἐλίσσετο γούνων · ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δʼ ἄξια δέξαι ἄποινα · πολλὰ δʼ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα εἴ κεν…
Homer, Iliad
-
…, διὰ τῆς ἐκείνων παρʼ ἀλλήλους ἐπιμισγόντων, χρήμασί τε δυνατοὶ ἦσαν, ὡς καὶ τοῖς παλαιοῖς ποιηταῖς δεδήλωται · ἀφνειὸν γὰρ ἐπωνόμασαν τὸ χωρίον. ἐπειδή τε οἱ Ἕλληνες μᾶλλον ἔπλῳζον, τὰς ναῦς κτησάμενοι τὸ λῃστικὸν καθῄρουν, καὶ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε, τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δʼ ἦν ἐκ ποταμοῖο Ἀλφειοῦ, ὅς τʼ εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης, ὃς τέκετʼ Ὀρτίλοχον…
Homer, Iliad
-
…. ὣς θάνον οἰκτίστῳ θανάτῳ · περὶ δʼ ἄλλοι ἑταῖροι νωλεμέως κτείνοντο σύες ὣς ἀργιόδοντες, οἵ ῥά τʼ ἐν ἀφνειοῦ ἀνδρὸς μέγα δυναμένοιο ἢ γάμῳ ἢ ἐράνῳ ἢ εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ. ἤδη μὲν πολέων φόνῳ ἀνδρῶν ἀντεβόλησας, μουνὰξ κτεινομένων…
Homer, Odyssey
-
…μοι δοκέεις πεπνυμένος εἶναι · τοίου γὰρ καὶ πατρός, ἐπεὶ κλέος ἐσθλὸν ἄκουον, Νῖσον Δουλιχιῆα ἐΰν τʼ ἔμεν ἀφνειόν τε · τοῦ σʼ ἔκ φασι γενέσθαι, ἐπητῇ δʼ ἀνδρὶ ἔοικας. τοὔνεκά τοι ἐρέω, σὺ δὲ σύνθεο…
Homer, Odyssey
-
…ἔην πολέσιν μετὰ Παφλαγόνεσσι · τοῦ ὅ γε χωόμενος προΐει χαλκήρεʼ ὀϊστόν. ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυΐδου μάντιος υἱὸς ἀφνειός τʼ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων, ὅς ῥʼ εὖ εἰδὼς κῆρʼ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε · πολλάκι γάρ οἱ…
Homer, Iliad
-
…αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆρʼ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν. ὅσση δʼ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσʼ ἀραρυῖα, τόσσʼ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά · εἴσατο δέ σφι δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος · οἳ…
Homer, Iliad