ἀφηγηματικός
ἀφηγηματικός, narrative
ἀφηγ-ημᾰτικός, ή, όν,
- narrative, λόγος Hermog. Id. 1. 10; σχήματα Aristid. Rh. 1 p.500 S., cf. D.H. Rh. 1.8. Adv. -κῶς Hermog. Id. 1.1, Procl, in Prm. p.477 S.
1 narrativo, que narra
λόγος
σχήματα
2 adv. -ῶς en forma narrativa
παραδεξάμενος ... τοὺς λόγους ἀφηγηματικῶς
ἀφηγηματικός, ή, όν, narratif, DH. Rhet. 1, 8 ; Rhét. 3, 559 W.
ἀφηγηματικός, erzählungsweise, im Erzählungston, Dion.Hal. rhet. 1.8.