ἀωτέω
ἀωτέω, to sleep
ἀωτ-έω [ᾰ],
- sleep, Ep. Verb, only pres., τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς; Il. 10.159; μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον Od. 10.548: abs., Simon. 37.5:—in Hsch., ἀωτεύειν· ἀπανθίζεσθαι (also ἀωτεῖτε· ἀπανθίζετε τὸν ὕπνον), but expld. by ὑφαίνειν, AB 476, cf. Suid. s.v. ἀωτεμεῖν (sic); perh. to be read (in signf. sleep) in B. 8.13 for ἀσαγεύω.
dormir
τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;
μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον
σὺ δ' ἀωτεῖς
νυκτὸς σιγαλέης δέ τ' ἀωτήσαντες ἐς ὥρην
ἀωτεῖτε· ἀπανθίζετε τὸν ὕπνον
ἀωτοῦσιν· ἀνθοῦσιν
ἀωτεῖς· ἀπανθίζεις
•Etim. dud. Quizá denom. de ἄωτον q.u., aunque semánticamente tiene dificultades. Tb. se ha puesto en rel. c. ἄωρος ‘sueño’, q.u.
ἀωτέω-ῶ (seul. prés.) [ᾰ] dormir : πάννυχον ὕπνον ἀ. Il. 10, 159, dormir toute la nuit ; γλυκὺν ὕπνον ἀ. Od. 10, 548, dormir d’un doux sommeil ; abs. Sim. (cf. ἄημι, ἄω 1).
ἀωτέω, (s. ἄω u. Buttmann Lexil. II p. 15 ff.), schlafen ; Hom. ὕπνον ἀωτεῖν Il. 10.159, Od. 10.548. Bei Simon. frg. 7 auch allein. Die Alten erklären, wohl nicht richtig, ἀπανθίζειν, gleichsam pflücken.
ἀωτέω
To sleep, slumber Il. 10.159: Od. 10.548.
ἀωτέω : sleep soundly, w. ὕπνον, ‘sunk in slumber,’ Il. 10.159 and Od. 10.548.
ἀωτέω
ἄω to sleep
only in pres.
- to sleep well, Hom.