ἀώριος
ἀώριος, α, ον,
- = ἄωρος (A), Thphr. CP 2.2.2, Arat. 1076, AP 7.600 (Jul.Aegypt.); ἀὥριος IG 1(2).980: nom. pl. fem. ἀώριαι Ἐφ.Ἀρχ. 1911.59 (Peraea, iv B. C.).
I fuera de tiempo de frutos no en sazón, no maduro Thphr.CP 2.2.2,
δαπέδῳ πέσε καρπὸς ἀ.
II de pers.
1 nacido antes de tiempo de Dioniso
θνητὸς ἀνὴρ πέλεν οὗτος ἀ.
2 muerto prematuramente, CEG l.c.,
νέον ἔσχον ἀώριον
Σειρῆνος ... ὕμνον ἀκούων ... ἀ. εἵλκετο ναύτης
Σεμέλην ἐλέαιρεν ἀώριον
• en enálage
ἀ. τύμβος
ἀώριος, ος, ον :
1 hors de saison, Th. C.P. 2, 2, 2 ||
2 p. suite, prématuré, Anth. 7, 600 ||
➳ Avec aspiration intérieure dans l’anc. att. ἀὥριον, CIA. 1, 481, 1 (av. 480 av. J.-C.).
Étym. ἄωρος.
ἀώριος, zur Unzeit, Theophr.; τύμβος, unzeitig, zu frühzeitig, Iul. Aeg. 56 (VII.600).