ἄγρει
ἄγρει,
- v. sub ἀγρέω II.
ἄγρει, ἀγρεῖτε, v. ἀγρέω.
ἄγρει, ἀγρεῖτε, s. ἀγρέω.
ἄγρει , and ἀγρεῖτε, Od. 20.149, imp. from ἀγρέω (=αἱρέω), used as interjection like ἄγε: quick! up! forward!Used alone or with μάν, δή, νῦν, followed by imp., or inf. used as imp.