ἀγρευτήρ
ἀγρευτήρ, hunter
ἀγρ-ευτήρ, ῆρος, ὁ,
- = sq., Theoc. 21.6, Call. Dian. 218, AP 7.578 (Agath.).
- II as Adj., ἀ. κύνες Opp. C. 3.456; ἀγρευτῆρι λίνῳ, i.e. with fishing-net, Man. 5.279.
1 cont. cazador o pescador
Καλυδωνίου κάπροιο
ἰχθύος
ἀγρευτῆρι πανείκελος
ἁλίπλοοι ἀγρευτῆρες
2 como adj. de caza cont. de pesca
κύνες
ἀγρευτῆρι λίνῳ
ἀγρευτήρ, ῆρος (ὁ)
1 chasseur, Thcr. Idyl. 21, 6 ; Call. Dian. 218 ||
2 adj. qui chasse, en parl. de chiens, Opp. C. 3, 456 ; ou qui pêche, en parl. d’une ligne, Man. 5, 279 ||
➳ Adj. neutre, Man. l. c.
Étym. ἀγρεύω.
ἀγρευτήρ, ῆρος, ὁ, der Fänger, Jäger, Callim. Dian. 218 ; ἰχθύος Theocr. 21.6 ; auch adj., ἄνδρες Opp. C. 1.35 ; κύνες 3.456 ; ἀγρευτῆρι λίνῳ Man. 5.279.