ἄνιππος
ἄνιππος, without horse, not serving on horseback
ἄνιππος, ον,
- without horse, not serving on horseback, ἱππόται καὶ ἄνιπποι Hdt. 1.215, S. OC 899; without a horse to ride on, Ar. Nu. 125, Plb. 10.40.10; unable to ride, Plu. Fort. 2.100a.
- 2 of countries, unsuited for horses, ἄ. καὶ ἀναμάξευτος Hdt. 2.108, cf. Aen.Tact. 8.4, D.H. 2.13.
1 de pers. que carece de caballo
ἄνιππός εἰμι καὶ βουνομίας ἀδαέστερος
ἀλλ' οὐ περιόψεταί μ' ὁ θεῖος Μεγακλέης ἄνιππον
• como subst. soldado de a pie, infante
ἱππόται δέ εἰσι καὶ ἄνιπποι ... καὶ τοξόται
2 que no sabe equitación
μηδὲ ἱππεύειν ἄνιππον
3 de lugares difícil de atravesar a caballo
Αἴγυπτος ἐοῦσα πεδιὰς πᾶσα ἄνιππος καὶ ἀναμάξευτος γέγονε
τόπος
ἄν·ιππος, ος, ον :
1 qui n’a pas de cheval, Ar. Nub. 125 ||
2 qui ne sert pas dans la cavalerie, Hdt. 1, 215 ||
3 impropre à monter à cheval, Plut. M. 100a ||
4 impraticable aux chevaux, Hdt. 108 ; DH. 2, 13.
Étym. ἀν-, ἵππος.
1. zonder paard; subst.:
2. ongeschikt voor ruiterij.
ἄνιππος, 1) unberitten, ohne Pferd, Ggstz ἱππότης Soph. O.C. 908 ; Her. 1.215 ; Ar. Nub. 126.
2) von Gegenden, für Reiterei untauglich, Her. 2.108 ; entgegengesetzt ἱππάσιμος Aen.Tact. 8.
2) von Gegenden, für Reiterei untauglich, Her. 2.108 ; entgegengesetzt ἱππάσιμος Aen.Tact. 8.
ἄ˘νιππος
- 1without horses cf. Bacch. 8. 15. ἄνιππός εἰμι καὶ βουνομίας ἀδαέστερος (a chorus of Keans speaks on behalf of their island) Pae. 4.27
ἄνιππος
- 1without horse, not serving on horseback, Hdt., Soph.: without a horse to ride on, Ar.
- 2of countries, unsuited for horses, Hdt.