ἄπαρχος
ἄπαρχος, ὁ,
- commander, A. Pers. 327 (v.l. ἔπ-), Ag. 1227 [edited from Supp.].
jefe
Κιλίκων
νεῶν
ἄπαρχος, ου (ὁ) c. ἀρχός I, Eschl. Pers. 327 (var. ἔπαρχος) ; Ag. 1227.
ἄπαρχος, ὁ, Heerführer, Aesch. Pers. 319. Einige lesen ἔπαρχος.
ἄπαρχος
= ἔπαρχος, Aesch.