ἐδαφίζω

I

1 aplanar, allanar, nivelar el terreno, del suelo de la playa por efecto de las olas, Arist.Pr.934^b16, τὸν περὶ τὴν σκηνὴν τόπον ἠδάφισαν Plb.6.33.6, cf. Thphr.HP 9.3.1, en v. pas. καθάπερ ἐδαφιζομένης τῆς γῆς Thphr.CP 4.8.2, cf. Arist.Pr.934^b20

• preparar o consolidar el suelo de, el firme de τὸ σφαιριστήριον καὶ τὰς στοὰς καὶ τὰς ἐξέδρας IG 11(2).199A.110 (III a.C.).

2 pavimentar, solar τὸν οἶκον τὸν Δήλιον IG 11(2).158A.66 (III a.C.), τὸ Διοσκούριον IG 11(2).199A.85 (III a.C.), τὸ] πρόπυλον ID 354.62 (III a.C.), en v. pas. αἱ κυματωδέστεραι γαῖ στερραὶ γίνονται ... οὕτω σφόδρα ὥσπερ ἠδαφισμέναι Arist.Pr.934^b10.

II sent. hostil

1 derribar, abatir ἠδάφισαν αὐτόν un cedro, LXX Ez.31.12, en v. pas. ὁ περιψηκτὸς ἐδαφίσθη χαμαί Melit.Pasch.187.

2 estrellar contra el suelo c. ac. de pers. ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν LXX Ps.136.9, cf. Na.3.10, Eu.Luc.19.44, en v. pas. τὰ ὑποτίτθια αὐτῶν ἐδαφισθήσονται LXX Os.14.1.

3 asolar, arrasar de ciu. en v. pas. εἰς τὴν γῆν ἐδαφισθήσῃ LXX Is.3.26, πόλις ἠδαφισμένη Gr.Naz.M.35.744D

• fig. ἐδαφίζει τὴν ὀχυρότητα τῶν ἀρετῶν Nil.M.79.792B, en v. pas. τὴν ἀποστολικὴν παράδοσιν ἐδαφισθεῖσαν ἀφανισθῆναι Basil.Spir.25.12.

1. to beat level like a threshing floor (Theophr.).

2. to dash to the ground (Field, Notes, 74): Lk 19:44 (cf. Ps 136 (137):9, Ho 14:1).†