ἐδαφίτης
ἐδᾰφ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- = ἐδαφιαῖος, Tz. H. 1.906.
del suelo, que sirve como suelo
πολὺν τὸν χοῦν ἐγχέαντες κορμοῖς τοῖς ἐδαφίταις
del suelo, que sirve como suelo
πολὺν τὸν χοῦν ἐγχέαντες κορμοῖς τοῖς ἐδαφίταις